ΕΜΠΝΕΥΣΗ

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με αναπηρία: Μαθήματα ζωής από μια τόσο σημαντική προσωπικότητα, την Frida Kahlo

Γεια σας φίλοι μου,

Σήμερα είναι μια τόσο σημαντική μέρα, βασικά τι γράφω κάθε μέρα είναι σημαντική για εσάς, είστε τόσο σημαντικοί σε αυτή την μαύρη κοινωνία, δίνεται χρώμα με την ύπαρξη σας, αδυνατείτε να το καταλάβετε και ξέρω πολύ καλά το γιατί. Γιατί όπως προανέφερα ζούμε σε μια μαύρη κοινωνία, σε μια κοινωνία που το μόνο που τους νοιάζει είναι το “εγώ” τους, σε μια κοινωνία που δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει η λέξη ισότητα, διαφορετικότητα, σε μια κοινωνία με όχι απλά έλλειψη αναγκαίων υποδομών και γνώσεων αλλά και με έλλειψη σεβασμού.

Η 3η μέρα του Δεκεμβρίου από το 1992 είναι αφιερωμένη σε εσάς, μια ημέρα θα λέγαμε απαραίτητης επισήμανσης πως οι άνθρωποι που ζουν χωρίς την πληρότητα των αισθήσεων είναι οι πιο ξεχωριστοί ήρωες ολόκληρου του πλανήτη.

Είμαι σίγουρη πως οι περισσότεροι από εμάς έχουμε υπάρξει παρόν σε άσχημα γεγονότα, σε γεγονότα όπως η άσκηση λεκτικής ή ψυχολογικής ή σωματικής βίας σε αυτά τα τόσο γλυκά πλάσματα και από ποιους; Από τέρατα, από άτομα που δεν έχουν ιδέα τι εστί η λέξη αγάπη, από άτομα που δεν έχουν αγαπήσει αλλά ούτε αγαπηθεί, από άτομα που δεν κατάφεραν τίποτα ουσιαστικό στην ζωή τους, από ασήμαντα άτομα που νομίζουν πως μπορούν να βρίσκουν εξουσία σε αθώους ανθρώπους, αλλά ειλικρινά φίλοι μου πόσο μα πόσο λάθος κάνουν. Όταν θα βρίσκεστε παρόν σε τέτοιες καταστάσεις, θα μιλάτε, θα πράττετε με κάθε τρόπο, ζούμε άλλωστε σε μια εποχή που οι πράξεις αυτές κατακρίνονται αυστηρά, γι’ αυτό και ποτέ μα ποτέ μην αφήσετε αυτά τα πλάσματα μόνα τους, να παραμείνετε εκεί και να πολεμήσετε μαζί τους, γιατί μπορεί εκείνη την στιγμή να ήσασταν εσείς στην θέση τους, η οικογένεια σας, μπείτε στην θέση του άλλου και σκεφτείτε πως θα νιώθατε.

Τώρα θα σας διηγηθώ μια ιστορία, μιας γυναίκας που δεν το έβαλε ποτέ κάτω, μιας γυναίκας που έμαθε να σφυρηλατεί τον πόνο της, μιας γυναίκας θρύλος που δεν είναι άλλη από την Frida Kahlo που όλοι μας έχουμε ακουστά άλλα λίγοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν την ιστορία της.

Η Frida Kahlo γεννήθηκε στις 6/7/1907, στο Μεξικό και πραγματικά επηρεάστηκε απίστευτα από την Μεξικάνικη καταγωγή της, καθώς όλες οι δημιουργίες της χαρακτηρίζονται από πολύ έντονα χρώματα. Δυστυχώς, ό πόνος την βρήκε σε πολύ μικρή ηλικία, μόλις έξι ετών αρρώστησε από πολιομυελίτιδα, με αποτέλεσμα το ένα της πόδι να είναι μικρότερο από το άλλο και ημιπαράλυτο. Στα 18 της, έπαθε ένα σοβαρό ατύχημα, ένα τρόλεϊ συγκρούστηκε με το λεωφορείο στο οποίο βρισκόταν. Τραυματίστηκε σοβαρά και υποβλήθηκε σε μεγάλο αριθμό εγχειρήσεων, συγκεκριμένα 35 εγχειρήσεις. Μετά απ’ όλα αυτά τα τραγικά γεγονότα, η Frida βγήκε πιο δυνατή, πιο αδίστακτη απ’ ότι ήταν πριν, κανείς δεν μπορούσε να την σταματήσει. Μετέτρεψε τον πόνο της σε τέχνη, όπως έλεγε χαρακτηριστικά και η ίδια ” Η ζωγραφική μου μεταφέρει το μήνυμα του πόνου”. Κατάφερε να ερωτευτεί , να αγαπήσει όπως πολύ λίγοι ξέρουν να αγαπούν, απόλυτα, παθιασμένα, με όλη της δύναμη. Το 1929 έκανε μια πολύ δυνατή κίνηση, μια κίνηση που της βγήκε σε πολύ καλό στο επαγγελματικό αλλά και στο προσωπικό κομμάτι. Πήρε την απόφαση να πάει να δείξει τους πίνακες της στον ήδη τότε γνωστό ζωγράφο, των Diego Rivera, ερωτεύτηκαν και παντρεύτηκαν μάλιστα την ίδια χρονιά. Το 1939 χώρισαν και ξαναπαντρεύτηκαν το 1940, γιατί η αγάπη που είχαν ο ένας για τον άλλον ήταν πολύ βαθιά. Όσο περνούσαν τα χρόνια η υγεία της Frida χειροτέρευε και περνούσε μεγάλο μέρος της ζωής της στο νοσοκομείο, κάνοντας εγχειρήσεις στην σπονδυλική της στήλη. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα, και υπέστη ακρωτηριασμό του δεξιού ποδιού της λόγω γάγγραινας. Το 1954 σε ηλικία 47 ετών η Frida έχασε την ζωή της και άφησε πίσω της μια ολόκληρη αυτοκρατορία. Μέσα από τους πίνακες της, από τις αυτοπροσωπογραφίες, βλέπουμε την ζωή της, τον πόνο της, τον έρωτα της με τον Diego Rivera, τους φόβους της. Όλα τα συναισθήματα απαθανατίστηκαν στον καμβά. Δεν θα ξεχαστεί ποτέ γιατί μέσα από την τέχνη της έλεγε αλήθεια, και την αλήθεια κανένας δεν μπορεί να την ξεχάσει.

Αυτό που ήθελα να σας μεταδώσω από αυτή την ιστορία είναι πως αυτή η γυναίκα έζησε σχεδόν όλη της την ζωή στο νοσοκομείο, είχε τόσο πολλά προβλήματα υγείας, αλλά δεν σταμάτησε ποτέ να παλεύει, συνέχισε, συνέχισε να ζει, συνέχισε να ζει με πάθος, να εκφράζεται με την ζωγραφική της, με την γραφή, δεν σταμάτησε ποτέ. Γι’ αυτό φίλοι μου πάντα να αγωνίζεστε, δεν χρειάζεστε καμία απολύτως αίσθηση για να ζήσετε, το μόνο που χρειάζεστε είναι πίστη στον εαυτό σας και δύναμη ψυχής τίποτα άλλο.

Απάντηση

Language
Αρέσει σε %d bloggers: